آنچه درباره بوتاکس باید بدانید

بوتاکس نام اختصاری سم بوتولیسم است. تزریق مقدار کمی از این ماده بطور مستقیم در ماهیچه فعالیت آن را کم کرده و خطوطی را که نتیجه پرکاری آن روی صورت به وجود می آید از بین می برد در نتیجه صورت جوان تر و شاداب تر به نظر می رسد. یک روش سریع و نسبتا غیر تهاجمی است.

تزریق بوتاکس روش سریع و موثری برای رفع چروک است  زمان شروع اثر بوتاکس بین 4تا7 روز است.مدت تزریق آن بین 1۰ تا20 دقیقه طول می‌کشد و می‌توانید بعد از تزریق سریع به سر کار خود برگردید،حتی در اکثر مواقع هنگام خروج کمتر کسی متوجه تزریق‌ها خواهد شد.

اثرات تزریق بوتاکس بسته به تعداد تزریق قبلی بین ۴ تا ۶ ماه طول می‌کشد. اگر هر3 ماه به مدت یک سال تزریق بوتاکس انجام شود، به تدریج فواصل تزریق های بعدی بیشتر می‌شود، یعنی عملا با تزریق بوتاکس کمتر اثرات طولانی‌تری حاصل می‌شود.

 

کلینیک ساج واقع در سعادت آباد آمادگی ارائه خدمات ژل و بوتاکس را توسط پزشک متخصص  دارا می باشد 

جهت اطلاعات بیشتر با شماره های زیر تماس حاصل فرمایید:

02122115990  02122112300  02122118475

موارد تزریق واکسن آنفولانزا

شکل دارویی
این واکسن به صورت سوسپانسیون در سرنگ های آماده مصرف و به شکل مایع شفاف و بی رنگ در سرنگ های تک دوز است.
موارد مصرف
برای پیشگیری از ابتلا به آنفولانزا به خصوص در افرادی که در صورت ابتلا به آنفولانزا در معرض خطر بروز عوارض آن قرار دارند، توصیه می شود.
واکسیناسیون به خصوص برای بیماران زیر با در نظر گرفتن سیاست های ملی ایمن سازی توصیه می شود:
-افراد با سن 65 سال و بالاتر، بدون در نظر گرفتن شرایط جسمانی آنها.
-بزرگسالان و کودکان مبتلا به بیماری های مزمن ریوی یا قلبی شامل آسم.
-بزرگسالان و کودکان مبتلا به بیماری های مزمن مانند دیابت.
-بزرگسالان و کودکان مبتلا به اختلالات مزمن عملکرد کلیه.
– بزرگسالان و کودکان مبتلا به نقص سیستم ایمنی ناشی از بیماری ها یا مصرف داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی (مانند کورتیکواستروئیدها) یا رادیو تراپی.
-کودکان و نوجوانان شش ماهه تا 18 ساله که ترکیبات محتوی استیل سالیسیلیک اسید (آسپیرین) را برای مدت طولانی مصرف می کنند و به دنبال ابتلا به بیماری آنفولانزا، در معرض خطر ابتلا به سندرم Rreye قرار دارند.

influenza-vaccine-jpg

میزان و روش تجویز
مقدار مصرف برای بزرگسالان و کودکان و بزرگ تر از 36 ماه 0.5 میلی لیتر (دوز کامل) است.
در کودکان بین شش تا 35 ماه، اطلاعات بالینی محدود بوده و مقادیر 0.25 الی 0.5 میلی لیتر مصرف شده است.
کودکانی که برای اولین بار واکسن دریافت می کنند، لازم است بعد از گذشت دست کم چهار هفته، دوباره واکسن دریافت کنند.
واکسن به صورت داخل عضلانی یا زیر جلدی عمیق تزریق می شود.
موارد منع مصرف
واکسیناسیون لازم است در بیماران مبتلا به تب یا عفونت حاد به تعویق انداخته شود.
در صورت داشتن حساسیت به هریک از ترکیبات فعال یا جانبی دارو و باقیمانده های احتمالی ترکیبات تخم مرغ، پروتئین مرغی، فرمالدئید، ستیل تری متیل آمونیوم بروماید، پلی سوربات 80 و یا جنتامایسین، از مصرف واکسن بپرهیزید.
احتیاط های ویژه در حین مصرف
این واکسن را تحت هیچ شرایطی داخل عروق تزریق نکنید. همانند سایر واکسن های تزریقی، این واکسن می تواند منجر به واکنش آنافیلاکتیک در بدن بیمار گردد. برای همین دقت شود که هنگام تزریق، امکانات درمانی و نظارت های لازم در دسترس باشد.
تداخل
این واکسن را می توان همراه سایر واکسن ها تجویز کرد. ولی در صورت تجویز همزمان دو واکسن، احتمال تشدید عوارض جانبی آنها وجود دارد. واکسیناسیون لازم است بر روی اندام های متفاوتی صورت گیرد.
پس از تجویز واکسن آنفولانزا امکان مشاهده پاسخ مثبت کاذب در برخی سنجش های آزمایشگاهی مثل هپاتیت وجود دارد که گذرا است.
مصرف در دوران بارداری و شیردهی
این واکسن را می توان در دوران شیردهی تجویز کرد. براساس اطلاعات محدود موجود، عوارض ناخواسته مشخصی در ارتباط با تجویز این واکسن در مادر و جنین مشاهده نشده است.
این واکسن را می توان در سه ماهه دوم و سوم بارداری تجویز کرد. در زنان بارداری که به دلایل پزشکی، احتمال بروز عوارض ناشی از آنفولانزا در آنها بیشتر است، مصرف این واکسن بدون در نظر گرفتن ماه بارداری توصیه شده است.
عوارض جانبی
از عوارض جانبی شایع ناشی از تزریق این واکسن (یک صدم تا یک دهم) می توان به سردرد، تعریق، درد عضلات و مفاصل، تب، ضعف، لرز، خستگی، واکنش های موضعی شامل سرخی، ورم، درد و سختی محل تزریق اشاره کرد. این عوارض معمولاً طی یک تا دو روز بدون درمان برطرف می شود.
از واکنش های ناخواسته گزارش شده می توان به اختلالات خون وسیستم لنفاوی، واکنش های آلرژیک شدید، اختلالات سیستم عصبی مثل تشنج و اختلالات عروقی و پوست مثل خارش و کهیر اشاره کرد.
ایمنی
ایمنی سرمی معمولاً بین دو تا سه هفته ایجاد می شود. مدت ایمنی پس از تزریق واکسن بین شش تا 12 ماه است.
نگهداری
این واکسن را لازم است در دمای بین دو تا هشت درجه سانتی گراد (یخچال) و به دور از نور و انجماد نگهداری کنید. عمر قفسه ای دارو یک سال است. قبل از تزریق، واکسن را به دمای حدود 25 درجه سانتی گراد (دمای استاندارد اتاق) برسانید. سرنگ را قبل از تزریق به آرامی تکان دهید.

سرماخوردگی

اغاز فصل سرما همواره با موجی از سرماخوردگی بخصوص در اطفال همراه بوده است.

با توجه به تفاوت نوع درمان و داروتراپی میان سرماخوردگی و انفلوانزا بهتر است با شناخت علائم هر کدام راه صحیح درمان را با مراجعه به پزشک حاذق پیش بگیریم.

علائم سرماخوردگی انفلوانزا
تب به ندرت بالا(میتواند 3تا4 روز ادامه پیدا کند)
سردرد به ندرت شدید
بدن درد خفیف معمولا شدید
احساس خستگی و ضعف ضعیف شدید
گرفتگی بینی رایج گاهی اوقات
عطسه رایج گاهی اوقات
گلودرد رایج رایج
سرفه خفیف تا متوسط رایج،میتواند شدید شود

طبق اخرین توصیه های بهداشتی درمانی تزریق واکسن انفلوانزا در گروه پرخطر جامعه(کمتر از 10 سال و بالاتر از 50 سال) میتواند در جلوگیری از ابتلا موثر واقع گردد.

در دیگر گروه های سنی زیر نظر پزشک این تزریق انجام پذیر میباشد.

با تهیه این دارو از مرکز معتبر ،خود را در برابر طیفی از ویروسهای انفلوانزا ایمن سازید.

بیماری لثه با بسیاری از بیماری های دیگر ارتباط مستقیم دارد

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند نتایج یک مطالعه جدید نشان داده است که درمان بیماری لثه با بسیاری از بیماری های دیگر مثل آلزایمر و سکته معزی ارتباط مستقیم دارد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، بیماری لثه شامل تورم ،زخم یا عفونت بافتهای اطراف دندان ها می شوند. بطور کلی ۲ شکل اصلی از بیماری لثه وجود دارد

درمان التهاب و عفونت لثه به کنترل دیگر بیماری ‌های التهابی مزمن در بدن نیز کمک می‌ کند. در یافته جدید محققان ۵ بیماری مرتبط با اختلال در لثه یا بیماری پریودنتال بیشتر معرفی شده است:

آلزایمر: مطالعات مختلف نشان داده اند که بیماری پیشرفته لثه با افزایش شدت زوال عقل و کاهش سریع تر توانایی های شناختی ارتباط مستقیم دارد. کسانی که مبتلا به پریودنتیت هستند، ۶ برابر سریع تر از دیگران به آلزایمر مبتلا می شوند. گرچه مطالعات بیشتری برای تعیین رابطه مستقیم پریودنتیت با زوال شناختی مورد نیاز است اما محققان معتقدند که بهبود بیماری لثه می تواند درمان بیماری آلزایمر نیز محسوب شود.

سکته مغزی: مطالعات اخیر نشان دهنده وجود رابطه‌ بین بیماری پریودنتال و سکته مغزی است. در مطالعه‌ ای که برای یافتن ارتباط بین عفونت دندان و سکته مغزی انجام شد، بررسی ‌ها نشان داد احتمال داشتن عفونت دهانی در افراد دارای ایسکمی حاد عروق مغزی بیشتر است.

بیماری قلبی: یافته های ارائه شده در نشست سالانه انجمن میکروب شناسی آمریکا نشان می دهد که باکتری هایی که باعث بیماری لثه می شوند، منجر به توسعه بیماری قلبی نیز می گردند (در نتیجه التهاب ایجاد شده ناشی از بیماری پریودنتال). برخی عوامل مشترک هر دو بیماری عبارتند از مصرف سیگار، تغذیه نامناسب، دیابت، جنسیت (مذکر).

آرتریت روماتوئید: تحقیقات نشان می دهد که باکتری های مسئول بیماری لثه به نام پورفیروموناس ژنژیوالیس، نه تنها منجر به شروع زودتر آرتریت روماتوئید می شود، بلکه اجازه می دهد این بیماری به شدت پیشرفت کند و حتی منجر به تخریب غضروف شود.

دیابت: احتمال ابتلا به بیماری پریودنتال در افراد مبتلا به دیابت بیشتر است. علت این موضوع، حساسیت بیشتر افراد مبتلا به دیابت در مقابله با عفونت است. در واقع، بیماری پریودنتال اغلب به عنوان عارضه ‌ای از بیماری دیابت در نظر گرفته می ‌شود. افرادی که دیابت آن‌ ها تحت کنترل نیست، در معرض خطر بیشتری قرار دارند.

همچنین تحقیقات نشان داده است که بیماری پریودنتال، کنترل قند خون را برای بیماران دیابتی سخت ‌تر می ‌کند. بیماری پریودنتال پیشرفته می ‌تواند قند خون را افزایش دهد که این شرایط، افراد مبتلا به دیابت را در معرض عوارض بیشتری قرار می ‌دهد.

لثه ی سالم، بین دندان‌ها را پُر می‌کند، از این رو حالت کنگره‌ای دارد. رنگ آن صورتی متمایل به قرمز است و در فرد بالغ در حد طوق (فاصله بین تاج و ریشه) قرار دارد.

بین لثه و دندان در حالت عادی شیار باریکی وجود دارد که به آن شیار لثه می‌گویند و عمقی حداکثر تا حدود ۳ میلی متر دارد. سطح لثه در حالت طبیعی دان دان است. تغییر در هر کدام از موارد فوق می‌تواند نشانه‌ای از بیماری لثه باشد.

عارضه ریفلاکس معده چیست؟

عارضه «ریفلاکس» یا «ترش کردن» یکی از شایع ترین اختلالات گوارشی است که بسیاری از افراد آن را تجربه می کنند. این عارضه گوارشی در بیشتر موارد به درمان خاصی نیاز ندارد اما ممکن است در درازمدت باعث بروز بیماری شود. نکته این جاست که هر فردی که دچار «ریفلاکس» می شود، نباید تصور کند به بیماری مزمنی مبتلا خواهد شد و یا بیماری او دشوار است.
 
 بنابراین بهتر است اطلاعات مردم را از این دسته از بیماری ها افزایش دهیم تا با آگاهی بیشتر به درمان بیماری خود اقدام کنند.علایم «ریفلاکس» در بیشتر مواقع اختصاصی نیست و مبتلایان به عوارض صفراوی، قلبی و معده با علایم شبیه «ریفلاکس» به پزشک مراجعه می کنند. بنابراین علایم بیماری «ریفلاکس» با بسیاری از بیماری ها شباهت دارد و تشخیص واقعی بیماری را دشوار می کند.
 
ریفلاکس یعنی چه؟
مری که نقش انتقال مواد غذایی از دهان به معده را دارد، فقط یک لوله عضلانی انتقال دهنده مواد غذایی به معده نیست بلکه عملکرد موثری در پیشگیری از «ریفلاکس» دارد. حرکات مری و اسفنکترهای انتهای مری و ترشحات آن، نقش مهمی در عملکرد صحیح مری دارد.«ریفلاکس» در واقع بازگشت اسید معده به مجرای مری است که ممکن است ?? درصد افراد در طول روز علایم خفیفی از آن را احساس کنند. 
 
دکتر نادر میثاق متخصص داخلی و استادیار دانشگاه علوم پزشکی مشهد با بیان این مطلب به خراسان می گوید: در بیشتر موارد عملکرد مری مانع از بروز علایم «ریفلاکس» می شود و عارضه خود به خود رفع می شود اما اگر عملکرد مری مختل شده باشد علایم با شدت بیشتری بروز پیدا می کند. بیشتر مبتلایان به «ریفلاکس» از علایمی مانند سوزش سردل و پشت جناغ سینه و احساس ترش کردن شدید شکایت دارند و گاهی اوقات افزایش ترشح بزاق نشان دهنده «ریفلاکس» است. این علایم به التهاب دیواره مری منجر می شود و هر قدر علایم شدیدتر باشد، التهاب هم بیشتر می شود. 
 
در درازمدت تماس اسید معده با مری به ایجاد زخم منجر می شود و مری که نمی تواند مانع از ورود اسید معده شود، به ترمیم زخم می پردازد. اما ادامه بیماری باعث وخیم تر شدن زخم می شود و احتمال بروز سرطان مری افزایش پیدا می کند. گاهی اوقات سوزش سردل در درازمدت به درد شدید پشت قفسه سینه تبدیل می شود و همین جاست که «ریفلاکس» با بیماری قلبی اشتباه گرفته می شود. معمولا درد ناشی از «ریفلاکس» و زخم ناشی از آن با درد عوارض قلبی تفاوت هایی دارد. درد ناشی از عوارض قلبی با فعالیت بدنی بیشتر می شود، به دست چپ و فک منتشر می شود و چند دقیقه بیشتر طول نمی کشد. در صورتی که درد ناشی از «ریفلاکس» ممکن است در زمان استراحت عود کند و حتی بیمار را از خواب بیدار کند، این درد با خوردن آب یا آنتی اسید رفع می شود.
 
از سوی دیگر ممکن است «ریفلاکس» علایم مبهمی به همراه داشته باشد. گاهی بیمار با سرفه های مزمن و تحریکی مراجعه و تصور می کند آسم دارد. در صورتی که ورود ترشحات مری به حنجره و راه های تنفسی باعث سرفه و مشکلات تنفسی بیمار شده و وی به «ریفلاکس» مزمن مبتلاست. بنابراین دسته بزرگی از علایم اختصاصی و غیراختصاصی در تشخیص عارضه «ریفلاکس» به پزشک در تشخیص بیماری کمک می کند.
 
عوامل تشدیدکننده ریفلاکس
در بسیاری از موارد برخی عوامل باعث تشدید عارضه «ریفلاکس» می شود. خوردن غذاهای سنگین، حجیم، پرچرب و آبکی و پرادویه، مصرف مایعات محرک، مصرف سیگار و مشروبات الکلی از مهم ترین دلایل تشدید «ریفلاکس» است. 
 
هم چنین چاقی و گذراندن دوره بارداری در بروز عارضه موثر است. در دوران بارداری افزایش ترشح هورمون ها و فشار مکانیکی که رحم بر دستگاه گوارش وارد می کند، ممکن است به تشدید علایم عارضه منجر شود. خانم های چاق باردار بیش از دیگران در معرض ابتلا به این عارضه قرار دارند. از سوی دیگر اختلالات حرکتی مری، انسداد راه های خروجی معده به علت ایجاد زخم و یا تومور هم ممکن است باعث بروز«ریفلاکس» شود.
 
آزمایش PH
به گفته وی بهترین راه تشخیص این عارضه «تست PH» است که طی آن دستگاهی داخل معده بیمار قرار داده می شود و بیمار طی فعالیت روزانه آن را همراه دارد. این دستگاه حجم PH انتهای مری بیمار را پایش می کند و میزان PHرا زمانی که بیمار دچار حمله ریفلاکس می شود، ثبت می کند. این روش دقیق است اما به دلیل تهاجمی بودن توصیه نمی شود. روش دیگر «تست درمانی» است که طی آن معاینات بالینی و گرفتن شرح حال بیمار به پزشک در تشخیص بیماری «ریفلاکس» کمک می کند. اگر علایم بیمار با مصرف آنتی اسید و مایعات برطرف شد، تشخیص «ریفلاکس» قطعی است.
 
درمان
این جراح عمومی درباره شیوه های درمان «ریفلاکس» توضیح می دهد: درمان «ریفلاکس» با یک سری دستورالعمل های ساده میسر است.اجتناب از مصرف غذاهای سنگین، حجیم و پرچرب، اجتناب از نوشیدن چای پررنگ، قهوه، الکل و ترک سیگار اولین راهکار است. سپس به بیمار توصیه می شود حجم غذای خود را کم کند و در دفعات بیشتری غذا بخورد، ? ساعت قبل از خواب مایعات ننوشد و بعد از شام دراز نکشد.کاهش علایم بیماری نیز با مصرف داروهای آنتی اسید مثل شربت «هیدروکسی آلومینیوم» و «منیزیم» امکان پذیر است. اگر بیمار نیم ساعت قبل از خواب از این شربت مصرف کند، از حملات «ریفلاکس» در خواب پیشگیری کرده است.در موارد شدیدتر، داروهای کاهش دهنده اسید معده مثل «رانیتیدین»، «امپرازول» توسط پزشک تجویز می شود. 
 
گاهی داروهایی که انقباضات مری را تشدید می کند و مانع بازگشت اسید به مری می شود مانند «متوکلوپرامید» و «زامپریدون» باید تجویز شود. تاکید می کنیم که این داروها زمانی توسط پزشک تجویز می شود که عارضه «ریفلاکس» در بیمار به تشخیص قطعی رسیده باشد و همراه با توصیه هایی برای تغییر سبک زندگی به بیمار ارائه شود. توصیه هایی مثل اصلاح رژیم غذایی و رعایت نکاتی که باعث تشدید ریفلاکس می شود، کاهش وزن در افراد چاق و بلند بودن بالش زیر سر در رفع عارضه موثر است.
 
موارد مزمن بیمار
گاهی اوقات «ریفلاکس» در اثر اختلالات عملکردی مری رخ می دهد. مبتلایان به فتق دیافراگمی و اختلالات حرکتی مری ممکن است برای درمان عارضه به عمل جراحی نیاز پیدا کنند. وی با اشاره به این که مهم ترین و جدی ترین عارضه «ریفلاکس» زخم مری است، می گوید: در واقع تماس مداوم اسید معده با مخاط مری در درازمدت باعث ایجاد زخم مری، تنگی مری و اختلال در بلع می شود و در درازمدت عوارض ریوی و تنفسی ایجاد می کند. 
 
نکته این جاست که اگر «ریفلاکس» مزمن باشد و طی سالیان متمادی درمان نشود و بیمار چند عامل خطر دیگر مانند مصرف سیگار و الکل طی سال های طولانی را داشته باشد، ممکن است به زخم مری مبتلا شود، از آن جا که هرجا زخم مزمن وجود داشته باشد، امکان بروز سرطان هم وجود دارد درباره این بیماران هم گفته می شود که در معرض سرطان مری قرار دارند زیرا زخم مزمن مری به علت تحریکات بیش از حد دچار تغییر ژنتیکی می شود و به صورت بی رویه تکثیر پیدا می کند و با تغییر ماهیت سلولی در درازمدت به تومور تبدیل می شود.
 
 معمولا در «ریفلاکس» های عادی و در بیشتر موارد زخم مری ایجاد نمی شود و افراد نباید تصور کنند به علت داشتن علایم خفیف «ریفلاکس» به سرطان مری مبتلا می شوند زیرا فقط «ریفلاکس» مزمن و طولانی مدت است که طی آن سوزش سردل به درد شدید تبدیل و سپس به احساس اختلال در بلع منجر می شود. بنابراین توصیه ما این است که «ریفلاکس» مزمن را جدی بگیرید و درصدد درمان آن توسط پزشک متخصص برآیید زیرا یکی از انواع سرطان های مری که قابل پیشگیری است، سرطان هایی است که ناشی از ریفلاکس مزمن است.

توصیه هایی برای بهداشت چشم

بینایی یکی از مهمترین حس‌های ویژه است، نه تنها به این علت که در ارتباط با محیط خارج از بدن نقش مهمی دارد، بلکه بیشتر از این رو که اختلال دید سبب کاهش یادگیری نیز می شود. فرد با حس بینایی از خود محافظت نموده، تعادل خود را حفظ کرده، قدرت خلاقیت پیدا نموده و بالاخره از دیدن محیط اطراف لذت می برد.

داشتن بینایی نعمت بسیار بزرگی است و اگر انتظار داریم که چشمانمان برای تمام مدت عمر به ما خدمت کنند بایستی نهایت دقت را در مراقبت از آنها به عمل آوریم.

 برخی نکات بهداشتی جهت مراقبت از چشم ها:

همواره از مواد غذایی متناسب و حاوی ویتامین های مختلف به ویژه ویتامین A استفاده نمایید.

منابع غذایی حاوی ویتامین A :

ویتامین A در منابع گیاهی به صورت پیش ویتامین (انواع کاروتن ها به ویژه بتاکاروتن) و در منابع حیوانی به شکل رتینول فعال یافت می شود.

بهترین منابع حیوانی ویتامین A جگر، قلوه، زرده تخم مرغ، شیر پرچربی، کره، روغن کبد ماهی و ماهی های کوچک با جگر (کیلکا) می باشد.

– بهترین منابع گیاهی ویتامین A سبزی های با برگ سبز تیره مانند: اسفناج، کاهو، سبزی های زرد مثل هویج و کدو حلوایی، میوه های زرد و نارنجی مثل: زردآلو، قیسی، خرمالو، نارنگی و طالبی، موز، خربزه وانواع مرکبات می باشد.

– خواب و استراحت کافی داشته باشید.

– چشم ها را از تاثیر اشعه ماوراء بنفش با استفاده از عینک‌های مرغوب محافظت نمائید.

– از چشم خود در نور کافی استفاده کنید. نور کم یا خیره کننده باعث می شود که چشم با دشواری بیشتری کار کرده و در نتیجه فشار بیشتری به آن وارد شود. در این حالت چشم زودتر و بیشتر خسته می شود.

نور خوب نوری است که دارای روشنایی کافی بوده، خیره کننده نباشد و بطور یکسان پخش شده باشد.

– هنگام مطالعه از نور کافی استفاده کنید. کسانی که در رختخواب به حالت نیمه نشسته و یا خوابیده در حالیکه کتاب را مقابل چشم گرفته اند مطالعه می کنند، می بایست نور لازم جهت مطالعه را طوری تنظیم نمایند که نور از بالای تخت ویا از چراغ کنار تخت که کمی عقب تر از آن قرار گرفته است به کتاب بتابد. هیچگاه نور نباید بطور مستقیم و از روبرو به چشم بتابد.

– پس از مطالعه مداوم برای مدت بیش از یک ساعت و نیم برای مدتی چشمان خودرا بسته و یا به دیوار سفید و اشیاء دور نگاه کنید و یا چشمان خودرا برای مدت کوتاهی به فعالیت دیگری مشغول نمائید، تا خستگی آن رفع گردد. این توصیه برای رانندگان اتومبیل نیز صادق است. لذا پس از یک ساعت و نیم رانندگی می بایست اتومبیل را نگهداشته و برای مدت کوتاهی به چشم ها استراحت داد.

– از آنجائیکه چشم‌ها به آسانی آلوده می گردند می بایست اطراف چشم و پلک ها رابه دفعات شسته و با حوله نرم خشک نمود. همچنین اگر هر گونه جسم خارجی وارد چشم یا داخل پلک گردد می بایست با گوشه یک دستمال تمیز و با احتیاط فراوان آنرا بیرون آورد. در این حالت از مالیدن چشم خودداری نمائید.

– چشم طبیعی و سالم احتیاج به درمان ندارد لذا از بکار بردن هر گونه دارو و یا محلول‌های شستشوی چشم بدون دستور پزشک خودداری نمائید.

eyes

 علائم هشدار دهنده بیماریهای چشم:

در صورت وجود هر یک از حالات زیر بلافاصله به چشم پزشک مراجعه نمائید:

– نزدیک کردن اشیاء به چشم جهت دیدن آنها و یا تنگ کردن چشم برای دیدن اشیاء نزدیک

– تمایل غیر طبیعی سر به یک سمت برای دیدن اشیایی که در روبرو قرار دارند

– مالش غیر طبیعی و مداوم چشم ها

– هرگونه اشتباه در تشخیص رنگ‌ها

– قرینه نبودن مردمک های چشم

– بیزاری و گریز از نور

– سردردهای غیر طبیعی

– هر گونه احساس تورم در چشم

– هر گونه علامت مبنی بر وجود لوچی ( استرابیسم ) چشم

– هر گونه علامت مبنی بر اینکه فرد در برخی از ساعات روز بهتر از بقیه اوقات روز می بیند.

– هر گونه احساس مبنی بر دوتایی و یا در هم دیدن اشیاء

– هرگونه ورم ملتحمه و یا ریزش غیر عادی اشک از چشم ها

– هر گونه ناتوانی و یا سستی عضلات چشم

– هر گونه عوارض دیگر که موجب اختلال در دید طبیعی گردد.

توجهات خاص به چشم ها در دوران های مختلف زندگی

در طول دوران زندگی دو دوره وجود دارد که می بایستی در آنها به چشم توجه خاص نمود.

 دوران تحصیلی:

اطفال و جوانان دارای عضلات قوی در چشم بوده و عمل تطابق را به آسانی انجام می دهند و چشم آنها کمتر خسته می شود. از آنجائیکه موفقیت در دروس بستگی زیادی به قدرت مطالعه دانش آموز داشته و لازمه قدرت در مطالعه، داشتن بینایی خوب است، لذا اقدام بموقع جهت رفع عیوب چشم در این دوره زندگی بسیار حائز اهمیت است.

دوران میانسالی:

با افزایش سن بینایی شخص ضعیف می شود. به علت اسکلروز اسفنکتر مردمک و کاهش اندازه آن، پاسخ مردمک به تغییر شدت نور کاهش می یابد. عدسی به مرور زمان کدر شده و میدان بینایی کاهش می یابد ودر نتیجه دید محیطی فرد دچار مشکل می گردد. به علت از بین رفتن تدریجی خاصیت الاستیک عدسی و تبدیل آن به توده ای تقریبا جامد، فرآیند تطابق نیز کند می شود. زمانی که عدسی قدرت تطابق خود را بطور کامل از دست بدهد شخص دچار پیر چشمی شده و در این حالت به عینک مخصوص نیاز خواهد داشت.

به خاطر داشته باشید چنانچه پس از چهل سالگی:

– فشار خون شما بالاتر از حد طبیعی است، مبتلا به تصلب شرایین هستید ، مبتلا به مرض قند ( دیابت ) هستید ، در خانواده شما کسی مبتلا به بیماری گلوکوم ” آب سیاه ” و یا آب مروارید”کاتاراکت” است حتما” بطور منظم به چشم پزشک مراجعه کنید.

 چشم شما و تلویزیون

تلویزیون یکی از منابع مهم ایجاد خستگی در چشم است. لذا این نکته که چگونه از تلویزیون استفاده کنیم تا در عین حال دچار خستگی چشم نیز نشویم بسیار مهم است.

 رعایت نکات ذیل را به خاطر داشته باشید:

1- چنانچه تصویر تلویزیون نقصی دارد از آن استفاده نکنید.

2- سعی کنید تلویزیون را حداقل در فاصله 5/3 متری از چشمان خود قرار دهید.

3- هرچه صفحه تلویزیون بزرگتر باشد تصویر راحت تر دیده شده و می توان در فاصله دورتری از تلویزیون نشست.

4 – حتی المقدور صفحه تلویزیون را از روبرو ببینید.

5- اگر به عللی از عینک استفاده می کنید ( غیر از موارد پیر چشمی ) هنگام تماشای تلویزیون نیز عینک بگذارید.

6- هرگز به مدت طولانی به تماشای تلویزیون ننشسته و حداکثر پس از دو ساعت برای چند لحظه چشمان خود را بسته و به آنها استراحت دهید.

7- بهتر است محل قرار دادن تلویزیون در مکانی با روشنایی نیمه تاریک باشد.

در پایان اگر علی رغم رعایت موارد پیش گفت هنگام تماشای تلویزیون دچار ناراحتی می شوید به پزشک مراجعه کنید.

با عوارض بیماری دیابت آشنا شوید

عوارض دیابت را می توان به دو نوع “عوارض زودرس” و “عوارض دیررس” تقسیم نمود.

عوارض زودرس :

عوارض زودرس دیابت شامل موارد زیر هستند:

هیپوگلیسمی (کاهش قند خون به 70 میلی گرم در دسی لیتر و کمتر)
هیپوگلیسمی ممکن است به علت مصرف زیاد انسولین یا قرص های پایین آورنده قند خون، کم خوردن یا حذف یک وعدۀ غذی اصلی و یا میان وعده و فعالیت بدنی زیاد ایجاد شود.
علائم هیپوگلیسمی شامل احساس ضعف یا گرسنگی، رنگ پریدگی، عرق سرد، طپش قلب، سرگیجه، گیجی، خواب آلودگی و در موارد شدید بیهوشی است.

اقدام لازم:

-اگر بیمار بیهوش نشده باشد باید به وی چند حبه قند یا یک مادۀ غذایی شیرین بدهید.
-اگر بیمار بیهوش باشد، باید  وی را در وضعیتی قرار دهید که راه تنفسی او باز باشد . در حالت بیهوشی هیچ مادۀ غذایی نباید از طریق دهان داده شود و بلافاصله او را به اورژانس انتقال داده و یا از مرکز اورژانس کمک بخواهید.

هیپرگلیسمی (افزایش قند خون بیش از 130 میلی گرم در دسی لیتر در قبل از ناشتا وبیش از 180 میلی گرم، 2 ساعت بعد از غذاخوردن)

به دلیل پرخوری و یا مصرف ناکافی داروهای پایین آورندۀ قند خون ایجادمی شود.

عوارض دیررس :

عوارض دیررس دیابت بتدریج و در صورت عدم کنترل قند خون بالا بوجود می آیند. مهم ترین عوارض به شرح زیر است:

عوارض قلبی عروقی :

عوارض قلبی عروقی شامل افزایش فشارخون و افزایش احتمال سکته‌های قلبی و مغزی است.

با کنترل مطلوب قند خون می توان از بروز مشکلات قلبی- عروقی پیشگیری کرد.

عوارض عصبی :

عوارض عصبی از عارضه‌های طولانی‌مدت دیابت است که معمولا نیمی از افراد دیابتی از این عارضه رنج می‌برند. این عوارض به صورت‌های مختلف بروز می کنند از جمله :

• مورمورشدن، درد، بی‌حسی یا ضعف در دست و پاها
• مشکلات گوارشی مانند احساس پری شکم، تهوع، استفراغ، اسهال و یبوست
• مشکلات ادراری
• مشکلات جنسی مانند بی‌میلی جنسی
• سرگیجه و غش‌کردن
• ازدست‌رفتن حس درد به طوری که حتی در حملات قلبی فرد ممکن است درد را حس نکند.
• افزایش یا کاهش تعریق
• دوبینی و یا فلج یک طرف صورت

عوارض کلیوی :

در سیر بیماری دیابت و عدم کنترل مطلوب آن، احتمال آسیب به کلیه‌ها زیاد است به طوری که قادر به تصفیه کامل خون نبوده و مواد زاید در بدن تجمع پیدا می‌کنند و در صورت عدم درمان مناسب، کلیه‌ها به سمت نارسایی پیش می‌روند و حتی ممکن است نیاز به دیالیز و پیوند کلیه ایجاد شود.

میزان قند خون، ژنتیک و فشارخون در بروز این عارضه موثر هستند. بنابراین هرچه کنترل قند و فشار خون بهتر باشد، احتمال بروز این عارضه کم تر می‌شود. نشانه‌ها و علایم این عارضه خیلی دیر خود را نشان می‌دهند و گاه خیلی هم اختصاصی نیستند؛ مانند ورم کردن پاها و زیر چشم ها، به اختلال شدید خواب، کم‌اشتهایی، احساس ناراحتی در معده و ضعف و اختلال تمرکز.

مشکلات چشمی :

همان‌طور که گفته شد، دیابت به عروق صدمه می‌زند و عروق چشمی هم از این قاعده مستثنا نیستند. بنابراین ممکن است آب‌سیاه ( گلوکوم)، کدورت عدسی (آب‌مروارید) و اختلالات عروقی شبکیه (رتینوپاتی)؛ خونریزی در شبکیه چشم و حتی کم بینایی و نابینایی بروز کند.

مشکلات اندام تحتانی

مشکلات و عوارض ایجاد شده در پا به وسیله دیابت به حدی است که از این عارضه به‌عنوان پای دیابتی یاد می‌شود. این عارضه معمولا وقتی ایجاد می‌شود که مشکلات عصبی در پا رخ داده باشد که به کاهش حس در پا منجر می‌شود، در واقع در اثر کاهش حس، فرد دیابتی متوجه بروز زخم‌ها و ضربات وارده بر پاهای خود نمی‌شود و در صورت غفلت این زخم گسترش می‌یابد.

از طرفی آسیب عصبی موجب تغییر در ظاهر پاها و انگشتان فرد دیابتی می‌شود که این امر به افزایش در معرض آسیب قرارگرفتن پاها می‌انجامد. از طرفی دیابت موجب خشک شدن و ترک‌خوردگی پوست پا می‌شود: اگر زخمی در پا ایجاد شود دیرتر از زخم پای افراد سالم خوب می‌شود و دلیل آن هم کاهش و کندی جریان خون در افراد دیابتی است که بهبود زخم را به تاخیر می‌اندازد.

ایجاد زخم در پای بیماران دیابتی یکی از عوارض جدی و خطرناک عدم کنترل مطلوب دیابت است.

خواب خوب و کافی در پیشگیری از اضافه وزن موثر است

پژوهشگران علوم پزشکی می گویند نتایج تحقیقات آنان نشان می دهد که اگر رژیم لاغری دارید و میخواهید خوب وزن کم کنید ، باید به خواب مناسب و کافی خود هم توجه بیشتری داشته باشید . منظور م پرخوابی نیست خواب بیش از حد نیز می‌تواند شما را چاق کند. قوانین زیر را دنبال کنید تا بتوانید وزن بیشتری کم نمایید:

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، در شبانه روز ۶.۵ تا ۸.۵ ساعت خواب خوب داشته باشید!

در یک مطالعه انجام شده، زنانی که بین ۶.۵ تا ۸.۵ ساعت خواب داشتند؛ خطر افزایش وزن کمتری نیز آن‌ها را تهدید می‌کرد.

همیشه در یک زمان مشخص بخوابید!

زمانی که می‌خواهید بدن خود را برای کاهش وزن آماده کنید، بهتر است یک برنامه منظم برای خواب خود داشته باشید. سعی کنید همیشه در یک زمان مشخص بخوابید.

اتاق را خنک کنید!

خوابیدن در یک اتاق خنک‌تر، باعث می‌شود بدن چربی بیشتری بسوزاند. اینکار همچنین باعث بهبود حساسیت به انسولین نیز می‌گردد.

اتاق خوابتان را تاریک‌تر نگه دارید!

زنانی که در اتاق تاریک می‌خوابند ۲۱ درصد کمتر از سایر افراد به چاقی مبتلا می‌شوند.

موقع خواب موبایلتان را خاموش کنید!

حتما شما هم شنیده‌اید که استفاده از دستگاه‌های هوشمندی همچون موبایل و تبلت می‌تواند خواب شما را تحت تاثیر خود قرار دهد. نور حاصل از این دستگاه‌های هوشمند می‌تواند سطح ملاتونین را تحت تاثیر قرار دهد. مطالعات انجام شده در دانشگاه گرانادای اسپانیا نشان می‌دهد که کاهش سطح ملاتونین می‌تواند باعث افزایش وزن در افراد گردد. حداقل سی دقیقه قبل از خواب دستگاه‌های هوشمند خود را خاموش کنید.

سایر فاکتورها را فراموش نکنید!

مصرف غذاهای سالم و حرکات بدنی مختلف می‌تواند به کاهش وزن شما کمک کند.

میان وعده های غذایی کودکان و نوجوانان

یکی از اجزاء ضروری برنامه غذایی روزانه کودکان و نوجوانان میان وعده غذایی مناسب می باشد. کودکان و نوجوانان برای انجام فعالیتهای جسمی و فکری روزانه به مقدار کافی انرژی، پروتئین، ویتامین، مواد معدنی و آب نیاز دارند. که بخشی از آن را می توان از طریق میان وعده ها تامین کرد
دانش آموزان برای حفظ سلامتی و رشد مناسب نیاز به مصرف وعده های غذایی بیشتری نسبت به بزرگسالان دارند یعنی علاوه بر سه وعده غذای اصلی به دو میان وعده متنوع نیز نیاز دارند.

 انواع میان وعده های غذایی

میان وعده های غذایی به سه دسته کلی تقسیم می شوند:

١-میان وعده حاوی مواد مغذی زیاد

خوراکی هایی هستند که دارای ارزش تغذیه ای بالا و بدون مواد افزودنی مضر باشند و به صورت تازه طبیعی و بهداشتی تهیه شوند. این میان وعده ها شامل ترکیبی از مواد غذایی زیر می باشند.

نان و غلات: انواع نانها سنتی (مانند سنگک)، نان های سبوس دار تیره رنگ، کیک ساده خانگی، شیرینی ساده و خشک خانگی، گندم برشته، برنجک، ذرت بو داده خانگی و غلات صبحانه

شیر و لبنیات: شیر، ماستف ماست میوه ای، دوغ بدون گاز، بستنی ساده پاستوریزه، کشک خشک، شیرهای طعم دار (مانند شیرموز، شیر خرما، و شیر عسل)
میوه ها: انواع میوه های تازه، آب میوه های طبیعی و خانگی، میوه های خشک ( انجیر- توت- برگه زردآلو- برگه هلو- کشمش و سنجد) و خرما
 سبزی ها: هویج، کاهو، خیار، کرفس و گوجه فرنگی
دانه ها و مغزها: بادام، پسته، فندق، گردو، کنجد، بادام زمینی و شاه دانه
انواع ساندویچ ها و غذاهای خانگی: ساندویج های خانگی مانند نان- پنیر- گردو، نان- پنیر-سبزی، نان- پنیر- خیار، نان- پنیر- گوجه فرنگی، نان- کره- مربا یا عسل، ساندویچ های تخم مرغ، مرغ، گوشت، ماهی و انواع کوکو و کتلت، سیب زمینی تنوری و آب پز، پوره سیب زمینی، عدسی، لوبیای پخته، انواع آش، شله زرد، فرنی و شیر برنج

٢-میان وعده حاوی مواد مغذی متوسط

مواد خوارکی هستند که بیشتر تامین انرژی می کنند و به این ترتیب باعث ایجاد سیری کاذب می شوند. مانند نان قندی، نان شیرمال، کلوچه، بیسکویت، انواع آب نبات، اسمارتیز، شکلات، پاستیل، آب میوه های صنعتی، پیراشکی، انواع ذرت بو داده صنعتی، بستنی زمستانی و چوب شور
٣-میان وعده حاوی مواد مواد مغذی کم
 
مواد خوراکی هستند که با کم کردن اشتها جایگزین غذای اصلی شده و زمینه بروز کمبودهای تغذیه ای را فراهم می کنند. این میان وعده ها ارزش تغذیه ای ند ارند و به علت داشتن مواد افزودنی و برخی مواد زیان آور مانند طعم دهنده ها و رنگ های مصنوعی برای سلامت مضرند. مانند: نوشابه ها، آب گازدار، آدامس، بستنی های بخی، پفک، چیپس، شیرینی و دسرهای پر چرب خامه ای، سیب زمینی سرخ کرده آماده، ذرت مکزیکی، انواع سس ها و ژله.
 PICTORE-1
چه نوع میان وعده هایی را برای کودکان و نوجوانان انتخاب کنیم؟
 
از بین میان وعده های با ارزش غذایی بالا مواد خوراکی مورد علاقه فرزند خود را انتخاب کنیم.
تا حد امکان میان وعده های غذایی را خودمان تهیه و از غذاهای آماده خارج از منزل کمتر استفاده کنیم.
بهتر است برای تامین بخشی از ویتامین و مواد معدنی مورد نیاز روزانه میوه سبزی یا آب آنها را در میان وعده بگنجانیم.
بهرت است برای تامین بخشی از پروتئین و کلسیم مورد نیاز روزانه از شیر و فراورده های آن که در پیشگیری از پوسیدگی دندان هم موثرند استفاده کنیم.
مواد خوراکی ک حجم که دارای ارزش اغذیه ای بالایی هستند مانند خشکبار و مغزهای کم نمک را انتخاب کنیم.
برای تهیه ساندویچ ها از نانهای سنتی سبوس دار مانند سنگک نان های صنعتی تیره رنگ و غنی شده به جای نان های سفید استفاده کنیم.
به دختران نوجوان مصرف خوراکی های حاوی آهن شامل مغزها و میوه های خشک بیشتر را توصیه کنیم.
به جای شیرینی های خامه دار و پرچرب از کیک ها و یا شیرینهای ساده استفاده کنیم.
تا حد امکان خوراکیهایی که خاصیت چسبندگی به دندان را دارند کمتر مصرف کنیم.
به فرزندانمان انتخاب و خرید مواد خوراکی با ارزش غذایی بالا را با توجه به پول تو جیبی شان آموزش دهیم.
برای میان وعده خوارکیهای خیلی شیرین، شور، چرب، ناسالم و بی ارزش را انتخاب نکنیم.
از دست فروشهای نزدیک مدرسه خوراکی نخریم.
برای انتخاب خوراکی های عرضه شده در بوفه مدرسه با مسئولین مدرسه همفکری کنیم.
بعد از خوردن میان وعده، حتما دهان خود را با آب بشوییم.
گرد آوری:
فاطمه پهلوان زاده
مشاور تغذیه و رژیم درمانی

دندانپزشکی پیشگیری چیست؟

دندانپزشکی پیشگیری برای کودکان شامل موارد ذیل است: مسواک زدن، تکامل دندانی، استفاده از نخ دندان، فلوراید، عادات دهانی، ارتودنسی، توجه والدین، رژیم غذایی، سیلانت‌ها و مراقبت‌های هنگام ورزش. دندانپزشک کودک شما، در تمام این زمینه‌ها به شما کمک کرده و آموزش‌های لازم را ارایه می‌دهد.

چرا دندانپزشکی پیشگیری حائز اهمیت می‌باشد؟

دندانپزشکی پیشگیری به کودک شما لبخندی زیبا می‌بخشد. کودکانی که دهانی سالم دارند، غذایشان را به راحتی جویده و مواد غذایی بیشتری را جذب می‌کنند. آنها صحبت کردن را به راحتی و به وضوح یاد می‌گیرند. آنها شانس بهتری برای سلامتی عمومی دارند، زیرا که بیماری‌های دهان می‌توانند برای اعضای دیگر بدن خطر آفرین باشند.
یک دهان سالم بسیار مورد توجه بوده و به کودکان اطمینان و اعتماد به نفس می‌دهد. در نهایت دندانپزشکی پیشگیری به معنای محدود شدن بیماری، کاهش هزینه‌ها و مدت درمان است.

دندانپزشکی پیشگیری از چه زمانی باید آغاز شود؟

با رویش اولین دندان‌ها در دهان، دندانپزشکی پیشگیری باید شروع شده و اولین ویزیت دندانپزشک اطفال صورت گیرد. شما می‌توانید یاد بگیرید که چگونه از سلامتی دندان‌های بچه‌تان محافظت کنید. معاینات زود هنگام دندانپزشکی، شانس پیشگیری از بیماری‌های دندان را بیشتر کرده و به کودک شما کمک می‌کند که به نسلی تعلق یابد که فاقد پوسیدگی دندانی باشند.

والدین چه نقشی در پیشگیری دارند؟

بعد از ارزیابی، بهداشت دهان و دندان فرزند شما، دندانپزشک اطفال طرحی را برای مراقبت‌های در منزل با توجه به شرایط او، به شما ارایه می‌دهد. این برنامه شامل آموزش مسواک و نخ دندان، تغذیه و در صورت نیاز تجویز فلوراید خواهد بود. با این کمک‌ها شما می‌توانید عمری توأم با عاداتی مفید و سلامتی بخش به کودک‌تان اعطا نمایید.

دندانپزشک اطفال چگونه می‌تواند از مشکلات دندانپزشکی پیشگیری نماید؟

تمیز کردن دندان‌ها و فلورایدتراپی از اهم برنامه‌های دندانپزشکی پیشگیری هستند، ولی آنچه که بیشتر می‌توان انجام داد برای مثال عبارت‌اند از: دندانپزشک اطفال شما می‌تواند از سیلانت به منظور جلوگیری از پوسیدگی استفاده کند. برای تهیه و انتخاب یک محافظ دهانی برای مواقع فعالیت‌های ورزشی مخاطره‌آمیز به شما کمک کند تا از صدماتی که هنگام فعالیت‌های بدنی و ورزش ممکن است به صورت و دندان‌های کودک شما وارد شود، جلوگیری کند.
وی همچنین می‌تواند موارد نیاز به ارتودنسی را تشخیص داده و یا پیش‌بینی نماید و یا در این زمینه نیز اقدام کند. دندانپزشک کودکان با پیگیری و ترویج مراقبت‌های پیشگیری می‌تواند برای کودک شما لبخندی با نشاط را به ارمغان آورده و بیمه کند.